Verhaal :

Paardenkracht

'Voel jij dat ook Axelle?'

Vroeg  Marieke ongerust.

'De grond beweegt', fluisterde Axelle

'Ik hoor een raar geluid. net kleine donderslagen!'

Bam Bam Bam Bam Bam Bam. Het geluid kwam dichterbij…

Axelle keek Marieke aan .

'Hé, dat klinkt als hoefgetrappel', zei ze, 'dat is geen donder !!!

Volgens mij komt er een paard aangerend !!!'

Ja hoor! Een stoffige wolk stopte vlak voor de voeten van Marieke en Axelle.

'HIHIHIHIHIHIHIH!!!!'

Toen de stofwolk langzaam neerdwaalde, zag Axelle dat ze het bij het rechte eind had.

Er kwam een prachtig paard tevoorschijn. Het zag er precies uit zoals het paard uit haar droom!!!

'Hadie!!!', sprak de viervoeter met diepe stem terwijl hij het stof van zich afschudde.

Marieke schrok zich een veertje en Axelle wreef het stof uit haar ogen.

'Ik ben paard. Nou ja, eigenlijk ben ik een van jullie krachtdieren.

Wijze man die met dieren praten kan vroeg me of ik even wou langsdraven.

Aangenaam kennismaking.'

'AA ‘’’’ aangenaam', stamelden Marieke en Axelle.

'Ik ben Marieke en dit is Axelle',  sprak het kleine meisje.

'Ik ben een krachtdier, weten jullie wat dat betekent?'

Paard duwde zijn snoet tegen de kleine neusjes.

'Krachtdieren zijn er in alle soorten, vormen en maten. We zijn heel bijzonder. We leven heel diep in je binnenste en we staan altijd paraat om je onze kracht te lenen.'

Marieke en Axelle slikten hun verbazing door, maar paard ging rustig verder.

'Om krachtdieren echt te begrijpen moet je twee dingen doen. Het eerste is kijken naar hoe die dieren leven. Vervolgens moet je proberen te achterhalen wat die dieren voor de natuur en voor de mensen betekenen.

Wij paarden hebben er bijvoorbeeld voor gezorgd dat jullie mensen veel beter konden reizen van het ene dorp naar het andere. We hebben jullie wereld groter gemaakt. Nu hebben de mensen auto’s, vrachtwagens, treinen en vliegtuigen, maar vroeger konden ze alleen dankzij ons op verkenning gaan en zich vrij voelen, snap je?'

Dat begrepen Axelle en Marieke maar al te goed.

'Als de kracht van paard wakker wordt in jezelf kan je op verkenning gaan om nieuwe dingen te ontdekken en dat doe jij als de beste, Marieke. Proficiat.'

Het kleine meisje glunderde als een tevreden glimwormpje.

'Paarden zijn echte mensenvrienden. Door ons konden de mensen heel wat nieuwe dingen leren. Als je nieuwe dingen wilt leren maak dan het paard in jezelf wakker. Het zal je een duwtje in de goede richting geven.

Leren kan je doen uit boeken, maar je kan ook heel wat leren door de wijde wereld in te trekken. Je kan het paard in jezelf zien als je leraar of gids. De kracht van paard brengt je naar plaatsen waar je wat van kan opsteken. Zoals hier bijvoorbeeld.'

De paardenogen keken  de meisjes vriendelijk aan.

'Reizen kan je natuurlijk ook in je fantasie. Je hoeft er niet altijd de deur voor uit.

Als je inspiratie nodig hebt bij het schrijven van een opstel of het maken van een tekening, roep je me maar, dan geef ik je de kracht om op reis te gaan in je fantasie. Heb ik geleerd van een neef van me. Die leefde heel lang geleden in Griekenland, toen mensen daar nog in witte lakens rondliepen. Pegasus was zijn naam. Echt een coole kerel maar ook een beetje een vreemde snuiter. Pegasus was een paard, maar hij had ook vleugels. Raar hé!!!'

 

Axelle en Marieke vonden paard een leuke kerel. Ze waren blij hem te leren kennen.

Met een knipoog nam het paard afscheid, en hup ,daar verdween hij in de witte wolk boven het kampvuur.