De kracht van geloof

 

Wanneer mensen heel dicht bij zichzelf staan en hun instinct op de juiste manier gebruiken, worden hun ideeën en hun impulsen om lief te hebben,te creëren, te geloven en te verlangen geboren. Dan heb je de tijd van je leven, na een tijd zwakt dit weer wat af en flakkert dit weer op. Dit gebeurt zo bij iedere mens. Hoogtepunten komen en gaan zowel op fysiek als emotioneel en geestelijk vlak. Nieuwe inspiratie komt en gaat. Met sommige ingevingen doe je wat en andere dingen vergaan tot het op een ander moment weer tot leven komt. Sommige mensen zijn angstig om hier naar te kijken en te luisteren en blijven steeds in hun patronen en in devicieuze cirkel van hun leven ronddraaien.

Deze mensen blijven hardnekkig vasthouden aan hun oude patronen en opvattingen, zodat er voor hen geen nieuwe dingen/inzichten durven gecreëerd worden.

Maar geloof in haar volledigste vorm is een opeenvolging van komen en gaan. We laten bepaalde dingen achter ons en er komen er weer nieuwe op ons pad, er verdwijnt iets en er wordt iets nieuws opgewekt. Pijn wordt verdreven en steekt op een ander ogenblik de kop weer op. Liefhebben en geloven betekent dat je steeds weer het einde en het begin van dingen tegelijkertijd moet aanvaarden en weerstaan en dit allemaal binnenin jezelf.

Doordat dit voor vele mensen moeilijk en complex is, belemmert dit hun eigen energie maar ook de energie van hun naaste rondom zich omdat deze niet kan stromen, omdat het er niet mag en kan zijn.

Wanneer je in iets gelooft en je durft hier met je hart naartoe gaan kan er vernieuwing ontstaan.

 Wanneer je niet naar je diepere zelf gaat en je zoekt vernieuwing uit verveling, of wanneer je van iets wegloopt, is dit een heel andere basis. Dan worden er domme dingen gedaan en blijf je niet bij je eigen geloof en je eigen zelf. Dan ontstaat er stagnatie door geld te verkwisten, roekeloze keuzes worden gemaakt, gevaarlijke dingen worden gedaan, er wordt een nieuwe minnaar genomen. Het is de reactie van vele mensen. Waarom? Omdat ze niet in zichzelf durven geloven en niet naar de kern en waarheid van zichzelf durven te gaan. We denken allemaal aan dit stuk te kunnen ontsnappen. maar dat is onmogelijk. Het hobbelt en strompelt achter ons aan, helemaal tot in huis, helemaal tot in ons bewustzijn. Als we hier niet naar durven kijken ontplooit zich dit in wraakzucht/irritatie/ziek worden. We projecteren het nog meer naar buiten toe en heel de wereld is shit.

 

Enkel als we leven en met de adem en stroom durven meegaan, als we opnemen en weer laten gaan, zonder pijn en weerstand in onszelf, kunnen we het niet fout doen.

 

We moeten ons eerst bewust worden van onze emotie achter dit geloof. Ontwar jouw gevoelens, dan vind je een manier om beter met jezelf om te gaan en durf je hier dieper naar gaan te kijken, hallo wie ben ik eigenlijk, hoe zit ik in elkaar? Wanneer je in jezelf gelooft en jezelf vertrouwt, durf je je ware ik laten zien.

Dan komt de fase waarop je ontdekt dat je jezelf kan opnemen in je eigen hart en je echt tot leven kan gewekt worden. Zo kan er bij jezelf transformatie ontstaan van je bewuste ik.

Wanneer je niet gelooft in jezelf zie je ook dat andere mensen rondom jou steeds gaan afhaken, omdat jijzelf met deze beladen energie zit, omdat je dit door hebt en een passieve houding aanneemt. Wanneer je jezelf transformeert door de kracht van je eigen geloof wek je jezelf tot levend wezen. Je gaat jezelf beminnen/geloven en dat heeft dan een werking naar de buitenwereld toe.

Je gaat in harmonie leven met jezelf. Het leven wil dat je jezelf recht in de ogen kijkt, dat je voor niets terugschrikt en dat je ontdekt dat jouw innerlijke ik veel meer is dan enkel maar te leven, maar dat het een veel diepere betekenis heeft van zelfkennis en de kracht om dit te doorzien en er in te geloven jezelf lief te hebben.

Ontplooi jezelf tot een royale mens die functioneel is met een volledig vertrouwen in jezelf en zorg dat je jezelf transformeert tot een mens waar jij in alle magie genoegen mee neemt.

Jij kunt je eigen leven creëren.

 

Leer dat elke stadium moet worden doorlopen en dan volgt de ontwikkeling vanzelf wel .

Je kan niet lopen voor je eerst hebt gekropen. Alles komt als de tijd er rijp voor is.

Wanneer je begint met de verbinding naar jezelf te maken is dit de eerste fase die je hebt doorgemaakt. Een proces.

Let wel, er is veel vastberadenheid voor nodig. Het kost veel inspanning, want het ego dat uit is op plezier en gewoonte moet weggesleurd worden van zijn interesses zodat het fundamentele werk verricht kan worden.

Het is voor velen vaak heel moeilijk om aan triggers van buitenaf te weerstaan. Vele mensen en dingen willen ons van ons pad afleiden. Jij bent diegene die daar aan moet weerstaan. Het is jouw innerlijke kracht om hier wel of niet aan toe te geven. Het is vaak moeilijk aan de verleiding te weerstaan.

Elke relatie met jezelf is voor iedereenverschillend omdat elke mens anders is, andere opvattingen heeft, andere lasten en pijnen heeft. Hoe hij de verdieping met zichzelf ervaart is dan ook uniek en anders van mens tot mens. We weten al dat we de onaangename dingen, datgene wat we vrezen in onszelf, moeten omarmen om dieper in onszelf te kunnen gaan en meer nog, we moeten er iets mee durven doen. Daardoor kunnen we een harmonieuze en diepgaande relatie met onszelf gaan ontwikkelen.

Om tot dit besef te komen moet je alleen maar stoppen met van jezelf te gaan wegrennen, wat door elkaar is geraakt ontwarren, de wonde in jezelf en je eigen verlangen met medeleven onder ogen gaan zien  en aan dit hele proces je hart schenken.

 

Je leert dat je jezelf enkel maar vooruit kan brengen, niet door zelfbescherming, niet door egoïsme, niet door vast te houden, niet door te schreeuwen, enkel door jezelf te laten gelden, door jezelf je hart te schenken, en dan merk je dat de relatie met jezelf ok verloopt alsook met partners die zich dan ook op hun beurt gaan transformeren. Deze sterkte en kracht wordt dan bevrijd, gedeeld en gevoed.

 

Hoe kunnen we ontdekken waar we bijhoren ?

Voor sommige mensen loopt het leven van begin af aan al verkeerd.

Veel mensen hebben ouders die niet klaar zijn voor kinderen, daar het plots en onverwacht gebeurde en het kind niet welkom is. Andere ouders mishandelden het kind of bekeken het met een ijskoude blik.

 

Mensen die deze ervaring hebben gehad hebben een moeilijke start gemaakt, maar heb moed, ook hierin kan je de keuze maken om toch anders in het leven te gaan staan.

Mensen hebben vaak onbewust hierin wraak genomen door geheel buiten hun eigen schuld in hun ogen een moeilijk op te voeden lastpost en een voortdurende bron van ergernis voor hen te zijn geweest. En misschien kun je jezelf en je ouders nu nog een vreselijke angst inboezemen wanneer je bij hen langskomt.

 

Wanneer jij voelt wat er ook met jou gebeurd is, voel je instinctief om verder door te gaan. Jouw wilde natuur houd instinctief vol en houdt stand, soms met stijl, andere keren weinig elegant, maar volhouden doe je. 

 

Het bijzondere zielsleven van een individu vormt zowel een instinctieve als een geestelijke identiteit. Wanneer een persoon tot zichelf komt en hierin erkenning vindt krijgt deze een kracht en levenslust als nooit tevoren. Heel zijn leven geeft hij dan psychische erkenning en acceptatie (er mogen zijn). Het vinden van de eigen psychische noden en waarheden geeft een mens levenskracht en hij voelt zich geen vreemde meer en voelt zich één geheel met het universum.

 

Wanneer jij in het geloof van je ouders en anderen blijft meegaan en jezelf blijft beladen met pijn en het idee dat je onaanvaardbaar bent en lelijk, niet past bij de anderen en je werkelijk bedroefd bent en je afgewezen blijft voelen, is dat een vreselijk iets, vooral omdat je jezelf niets aangedaan hebt dat dit gedrag gerechtvaardigd heeft.

Hier zien we vaak mensen nog voor ze maar half volwassenen zijn met een gigantisch psychologisch complex, omdat ze beladen zijn geweest met de pijn, geloof en overtuiging van iemand anders. Mensen die een sterk instinctieve natuur hebben en die al vanaf hun babytijd werden opgesloten en beteugeld en te horen kregen dat ze eigenwijs en onfatsoenlijk waren.

Hun eigenheid is vaak vroeg zichtbaar, ze zijn nieuwsgierig, kunstzinnig en hebben allerlei milde excentriciteiten die als ze ontwikkeld worden de basis zullen vormen voor de creativiteit in hun verdere leven. Hun creatieve leven is voedsel voor de ziel en is van cruciaal belang voor de ontwikkeling.

 

Deze mensen spiegelen aan hun ouders wat hun tekortkomingen zijn maar ook hun eigen beladenheid zit hier mee vast. Doordat hier steeds belemmering op komt kunnen deze mensen zich niet ontwikkelen.

 

Hun vroege verbanning gebeurt geheel buiten zichzelf en wordt verergerd door onbegrip en wreedheid als gevolg van vastzitten en onwetendheid van de anderen (ouders, grootouders, opvoeders, leerkrachten). Hier wordt het elementaire zelf van de psyche al heel vroeg verwond.

Wanneer dit gebeurt zal de mens geloven dat alle negatieve beladingen en beelden die over henzelf verteld worden en naar hen terugkaatsen volkomen waar zijn. Met andere woorden, je neemt die tot jezelf, terwijl ze in oorsprong van iemand anders zijn. Omdat de relatie zo belangrijk voor je is hecht je hierin echter geloof aan.

 

Je bent niet meer vrij van oordeel/opinie/persoonlijke voorkeuren (= omdat je beladen word met vooroordelen, opinies en persoonlijke voorkeuren).

 

De mens begint te geloven dat hij zwak is, lelijk en onaanvaardbaar en dat hij aan deze waarheid niets meer kan veranderen, hoe hard hij ook zijn best doet het tegendeel te bewijzen (=omdat je deze lading al hebt binnegepakt en de ander hebt geloof). 

Sommige mensen worden verbannen. In bepaalde culturen wordt vanaf de geboorte een bepaalde verwachting geschept, namelijk een mens worden die zich op een bepaalde traditionele manier gedraagt, met een bepaalde reeks waarden die identiek zijn aan die van het gezin. Deze verlangens worden zeer sterk tot uiting gebracht wanneer een van beide ouders lijdt (door zelf niet volmaakt te kunnen zijn) en hun kind in hun ogen de verwachting moeten invullen. Het moet het volmaakte kind worden en het kind moet zich aanpassen aan alle eisen.

 

 

In de fantasie van sommige ouders zal het een volmaakt kind zijn dat uitsluitend de manieren en gewoonten van de ouders reflecteert , wat voor kind ze ook zullen krijgen.

Als het kind wild is, wordt het misschien steeds weer onderdrukt door pogingen van ouders die zelf niet volop kunnen leven. Ze willen het kind opnieuw vormen en vooral proberen te veranderen naar wat ze in zichzelf zijn tekort gekomen en waarin ze zelf onderdrukt zijn, dit in tegenstelling tot wat de ziel van het kind verlangt. Hoewel het kind haar ziel wil zien, verlangen de bange mensen rondom haar dat het mee blind wordt. Hoewel het kind de waarheid wil spreken, wordt het gedwongen te zwijgen, omdat de anderen te bang zijn om verandering of om het even wat te brengen in hun leven.

Noch de ziel noch de psyche van het kind kan daarin meestemmen.

De dwang om geschikt te zijn in de ogen van een ander, hoe dit ook door gezag wordt gedefiniëerd, kan het kind wegjagen of tot een heimelijk bestaan dwingen dat niet zijn eigen bestaan is. Het blijft ronddollen en zoeken in zijn leven en tegen dingen aanbotsen tot het hier zichzelf terug leert te vinden en rust krijgt .

 

Wanneer onze maatschappij heel nauw omschrijft wat succes is of de gewenste perfectie, op welk gebied dan ook, bestaat er in de psyche van de mens overeenkomstige verbindingen en neigingen om daaraan te voldoen, of het nu gaat om uiterlijk, lengte, kracht, vorm, koopkracht, economisch succes, mannelijkheid, vrouwelijkheid, goed gedrag of godsdienstige overtuigingen. De problemen van de mens zijn dus doorgaans innerlijk persoonlijk en uiterlijk maatschappijgebonden.

 

Innerlijke problemen van de verbanning:

Als je voldoende redelijke, bruikbare kracht ontwikkelt in jezelf en je ontdekt wat jij wilt en waarin jij jezelf kan zijn, dan kan jij met deze kracht de je omringende gemeenschap en maatschappij aanzienlijk beïnvloeden.

Wat is een redelijke kracht? Dat is wanneer jouw bewustzijn je stuurt en voor 75 procent weet wat de volgende stap zal zijn, maar niet voor 100 procent .

75 procent is behoorlijk wat, dat is ruim voldoende, meer dan het punt vanwaar vele mensen komen.

 

 

Je zou het kernverhaal van jouw ontstaan moeten kennen, het verhaal dat de waarheid bevat die zo fundamenteel is voor jouw ontwikkeling als mens, omdat jij beladen bent met dingen van je ouders en grootouders en overgrootouders en ga zo maar verder.

Als je dit systeem doorhebt en je erin gaat verdiepen boek je heel veel vooruitgang met jezelf.